თემა: "ნაცების" წისქვილზე ასხამთ წყალს
სექცია: აბა, რა ვქნა?
ქვეთემა: თუ აურევენ, გავუშვებთ
გსმენია ალბათ ეს ფრაზა. არჩევნების წინ ვპირდებით ხოლმე ერთმანეთს.
თუმცა, დროთა განმავლობაში, ეს დაპირება გვავიწყდება ხოლმე. მთავარი პრობლემა იმაშია, რომ ხელისუფლება იშვიათად თუ გადადგამს რადიკალურ, ნახტომისებრ ნაბიჯს უსამართლობისკენ. ის ყოველთვის ნაბიჯ-ნაბიჯ მიემართება ავტორიტარიზმისკენ, თითო-თითო კანონით. ეს მიდგომა კი ძალიან კარგად ერგება შენს მიდგომას – როცა ყოველთვის მზად ხარ ერთით მეტი უსამართლობის მოსათმენად.
ამიტომ, გვიჭირს ამ დაპირების შესრულება. ზოგი დანებდა და ფიქრობს, რომ ჩვენ, ქართველ საზოგადოებას, არ შეგვიძლია ისეთი სისტემის შექმნა, ხელისუფლებაში მოსული უკან რომ გავუშვათ.
ასეთ გარემოში კი ადამიანები ირჩევენ ბანაკებს – “ეს ვიცი მაინც ვინც არის, მომავალში ვინ მოვა ხომ არ ვიცი”. შეჩვეული ჭირის პრინციპით.
თუმცა, უნდა გვახსოვდეს, რომ ამ პროცესში დანებება ნიშნავს მუდმივ უსამართლობას, რაზეც ზემოთ ვისაუბრეთ.
შეიძლება რთულია ორგანიზება, საჭიროა საზოგადოებრივი გაერთიანება, ერთმანეთთან საუბარი, დაგეგმვა, თანმიმდევრულობა, ნაკლები ემოცია, მეტი საქმე. მაგრამ, უფრო რთულია მუდმივ უსამართლობაში ცხოვრება.